>>EVENTS>>
ДОГАЂАЊА

SKOLICIGRICA “POLETARAC”
Skoligrica ”Poletarac” zeli da deci kroz igru, muziku i kontakt  sa decom iz drugih porodica, priblizi srpski jezik i kulturu. Deca u grupi mogu da pronadju drugare koji govore isti jezik i da bez pritiska i napora nauce da svoj jezik koriste i izvan porodice. Takodje, deci nudimo okruzenje u kome mogu da razviju svoj identitet, sposobnost ucenja i savladavanja novih znanja i vestina. Istovremeno cemo se truditi i da ih navedemo da otkrivaju svoje individualne talente i sposobnosti.

HAJDE DA SE DRUZIMO


Skola engleskog jezika otvara vrata
za svako doba starosti iako prvenstveno
radi sa studentima ”zrelih” godina.
Nastava je besplatna uz razgovor
i solju kafe dva puta nedeljno,
ponedeljkom i cetvrtkom od 2-4
u prostorijama Srpskog drustva
33-35 Dawes Road, London SW6 7DT

Javite se na telefon radi dogovora
0208 997 5909 (Ljilja Simic) ili nam pisite na info@serbiansociety.org.uk



Courses in Serbian language

Courses in Serbian language for Foreigners started in October 2007 with the first group of students. The course is running on Tuesdays and is taking place from 7.30 - 9 pm at the Serbian Society, Dawes Road (Underground: Fulham Broadway). The cost for 10 sessions, each of an hour and a half, is £125.00. The courses are tailored for beginners or people with some basic knowledge. Organised by Serbian Society, the second course of Serbian language for Beginners 2 started in February 2008. At both courses, during the lessons students follow the book "Serbian For Foreigners” published by The Institute for Foreign Languages, Belgrade with exercise book and a CD. Also at the course the students learn about Serbian culture, history, habits. The teacher, Mrs. Vera Jevtic, graduated as a BEd at the University of Belgrade in 1998, and holds a postgraduate qualification in Teaching Serbian Language. Intermediate course is also organised at the Serbian Society, and is being run on Mondays. The teacher is Mrs Snezana O'Leary, who has been successfully teaching adults at the Serbian Society for the last 4 years. Mrs. O'Leary is a trained teacher with BA from the University of Novi Sad. Her course usually runs for 15 weeks.

Skola "Branko Pesic" u Zemunu je do školske 1953/54. godine bila četvororazredna a onda prerasla u osmogodišnju školu. U jednom periodu ova škola je bila u sastavu Radnickog univerziteta u Zemunu, a od 1969. godine nastavlja u ovoj zgradi samostalno da radi kao „škola za osnovo obrazovanje odraslih Zemun.“ Od 2000. godine ova škola dobija naziv Osnovna škola „Branko Pešic“ u Zemunu. Osnovnu skolu „Branko Pešic“ pohadjaju deca uzrasta od deset do petnaest godina, normalnih psihofizičkih mogućnosti koja iz različitih razloga kasne u školovanju za svojom generacijom. Ovu populaciju učenika koji potiču iz nekompletnih porodica ili porodica niskog ekonomskog standarda, najvećim delom čine Romi. Zbog niskog socijalnog, ekonomskog standarda, neprilagodjenosti uslovima zivota ova deca su cesto primorena da obavljaju fizicke poslove pre skole, tokom nastave, a veliki broj Romske dece i ne pohadja skolu ili je neredovno pohadja.U skoli se ucenicima posredstvom donacija obezbedjuje skolski pribor, udzbenici, odeca, sredstva za higijenu, uzina. Pored velikog truda zaposlenih u skoli i lokalne zajednice deci su cesto neophodna osnovna sredstva za zivot. Zbog velike smrtnosti clanova Romskih porodica kao i bolesti, lokalna zajednica, a i sama skola ponekad je dovedena u situaciju da sakuplja ne samo pomoc u hrani, odeci, sredstvima za higijenu, vec i novcanu jednokratnu pomoc. Na veliku radost zaposlenih u skoli "Branko Pesic" poneki ucenik uprkos veoma teskim uslovima odrastanja postigne odlicne rezultate u ucenju i nastavi skolovanje.

The school “Branko Pesic” in Zemun was a four-year school until 1953/54. and then became eight-year school. At the some point this school was a part of “Work University” in Zemun, but from 1969. the school started to work independently as a school for Adults education. This school was named Primary School Branko Pesic in Zemun in 2000. Children aged 10 to 15 attend the school. Although having normal psycho and physical conditions, for various reasons they start school at later age than the other children in Serbia. Most of the pupils from this school belong to the Roma community; they are from very poor and very often broken families. Because of their very poor economic situation those children are pushed to do some work like cleaning the streets or begging before or during the school time. Some of the Roma children have never been at school in spite of legal requirement. The school books, clothes, some useful things for hygiene, meals are provided by donations. In spite of great effort of the school staff and local society the children very often need the basic things for their living. Because of the great percentage of death cases in Roma families, and also because of illnesses of members of Roma families, local society sometimes need to ask not only for helping in feeding these children, collecting clothes for them, but also for collecting money in order to help them in surviving for couple days or luckily for a week. On the other hand to the satisfaction of the school staff some pupils from Primary school Branko Pesic finish Primary education and achieve good results in further education.

Lobby your MP

Dear members and friends,
 
The attached letter has been sent jointly by the Serbian Council of
Great Britain and the Serbian Society to all three major UK political
parties. In order to have a stronger voice and more personal effect, we
recommend to our members to individually send this letter to their local
MPs representing them in the Parliament. For ease of reference please
find enclosed link how to find your MP.
 
http://www.upmystreet.com/commons/l/
 
The voice of British Serbs needs to be heard.
 
The Serbian Council of Great Britain and The Serbian Society

The letter in Wod format can be downloaded from here

Akcija prikupljanja knjiga na engleskom jeziku

Srpsko Društvo podržava akciju prikupljanja knjiga/časopisa/kataloga za čitaonice u Novom Sadu i Nišu čije otvaranje se očekuje krajem leta.

Čitaonice otvara "British Council", a projektom koordinira srpska filijala iz Beograda. Cilj je da se stanovništvu kako centralne Srbije tako i Vojvodine, omogući pristup raznoraznim kursevima koje "British Council" podržava/organizuje kako bi se našim građanima u matici pomoglo da lakše dođu do nekih prestižnih, međunarodnih diploma. Naravno, bez bogate biblioteke tj. lakog, jeftinog pristupa pisanoj reči, a na engleskom jeziku, nema ni materijala, tako da je svaka knjiga/žurnal više nego dobrodošla, kao i beletristika, stručna literatura i magazini. Naročito bi bili zahvalni na knjigama za decu.

Više informacija na 07951 651 337 (posle 19h radnim danima a vikendom tokom celog dana) ili na info@serbiansociety.org.uk

ZAKON O REHABILITACIJI

U Službenom glasniku Srbije na dan 17. aprila 2006 godine objavljen je Zakon o rehabilitaciji. Potreba za donošenjem ovoga zakona pojavila se odmah posle demokratskih promena u Srbiji od 5. oktobra 2000 godine. Naime, da bi se demokratija učvrstila bilo je neophodno suočavanje sa autoritarnom prošlošću i ukidanje ili ublažavanje nepravednih posledica autoritarnog režima gde god je to mogućno.

Tako se u prvom članu kaže da se mogu rehabilitovati svi koji su bez sudske ili administrativne odluke, ili sudskom i administrativnom odlukom donesenom iz političkih ili ideoloških razloga, lišeni života, slobode, ili nekih drugih prava. Dakle, svako ko je streljan ili zatvoren bez sudske presude ima pravo na rehabilitaciju kao i svi koji su osudjivani po političkoj osnovi. Zakon pokriva period od 6. aprila 1941 godine, tako da se može tražiti rehabilitacija za sve žrtve komunističkih progona izvršenih za vreme Drugog svetskog rata i nadalje. Žrtva progona bi trebalo da je imala prebivalište na teritoriji Srbije.

Zahtev za rehabilitaciju može podneti svako lice. Dakle, ne traži se srodstvo ili nasledna veza. To je zato što su mnoge porodice zatrte u toku gradjanskog rata, a poneka žrtva nije imala potomaka, pa bi ograničenjem kruga lica koja su ovlašćena da podnesu zahtev jedan broj žrtava ostao bez mogućnosti da bude rehabilitovan.

Zahtev za rehabilitaciju ne zastareva. Dakle, protek vremena ne ukida pravo na rehabilitaciju. To je važno, jer su se mnogi rodjaci, prijatelji i poznanici žrtve rasturili po svetu i pitanje je kada će saznati da je zakon donet. Dabome da ima i moralna strana, a to je da ne treba dopustiti da nevina žrtva ne bude rehabilitovana samo zato što je prošao izvestan broj godina od donošenja zakona.

Zahtev se podnosi okružnom sudu na čijem području podnosilac ima prebivalište ili okružnom sudu na čijem području je izvršen progon ili nepravda. Poželjno je da se uz zahtev podnesu dokumenta iz kojih se vidi opravdanost zahteva, a ako dokumenata nema, onda je pak dovoljno da se opiše progon ili nasilje. O zahtevu odlučuje veće od tri sudije. Kada sud usvoji zahtev, odluka ili presuda protiv rehabilitovanog lica se poništava od trenutka njenog donošenja. Takodje se nište i sve pravne posledice presude ili odluke, uključujući i kaznu konfiskacije imovine. Medjutim, ne sledi automatsko pravo na povraćaj imovine, jer zakon odredjuje da će se pravo na povraćaj konfiskovanih imanja urediti posebnim zakonom. Dakle, bez Zakona o denacionalizaciji nema vraćanja imovine. Medjutim, u očekivanju donošenja Zakona o denacionalizaciji potrebno je sprovesti postupak rehabilitacije i ishoditi odluku o poništenju kazne, kako bi se obezbedilo pravo na povraćaj konfiskovane imovine.

Već je donet veliki broj odluka o rehabilitaciji medju kojima je vrlo zapažena rehabilitacija Slobodana Jovanovića, naseg poznatog pravnika, istoričara i predsednika Kraljevske vlade u izbeglištvu u Londonu od januara 1942 g. do juna 1943g. Ukoliko u nekom slučaju Okružni sud odbije zahtev za rehabilitaciju, postoji pravo na žalbu Vrhovnom sudu Srbije. Sva imena rehabilitovanih lica se objavljuju u Službenom glasniku Republike Srbije.

Djurdje Ninković, advokat

www.ninkovic.co.yu

Stavovi koji se iznose u gorenavedenom tekstu odražavaju
mišljenje autora i ne moraju se poklapati sa stavovima Srpskog Društva

Nakon veoma uspesne knjizevne veceri, povodom promocije knjige “Ever Yours Sincerely”, Srpsko Drustvo predstavlja fascinantnu knjigu o zivotu i radu Dr Katherine S. MacPhail u Srbiji kao i njenom trudu i zalaganju na otvaranju prve bolnice za decu u Srbiji

Ever Yours Sincerely – the life and work of Dr. Katherine S. MacPhail

Želimir  Dj. Mikić (Author),   Muriel Heppell (Translator)

Description

This is the fascinating story of Katherine Stewart MacPhail (1887-1974), the third daughter of Dr Donald MacPhail, a Glasgow physician. Following in her father's footsteps, she studied medicine at Glasgow University, qualifying in 1911.

During the First World War she worked as a doctor in France, Serbia, Corsica and on the Salonica front. Following the war's end, she returned to Serbia in order to organise medical care for poor children suffering from tuberculosis, which was a serious medical and social problem at the time, and founded a special hospital for this purpose, first in Belgrade, and then in the village of Sremska Kamenica on the banks of the Danube, near the city of Novi Sad. This hospital is still known as the English Hospital.

Under her energetic leadership the hospital flourished, but she was obliged to leave it when Yugoslavia was occupied by the Germans during the Second World War. Returning after the war, she was once more forced to leave when the Communist government took over the hospital in 1947, spending the rest of her life in retirement in St Andrews, Scotland.

This moving account of her life and work vividly reflects both the heroism and the tragedy of the twentieth century.

Author biography

Prof. Želimir Mikić was born in 1936 and qualified as an orthopaedic surgeon in Novi Sad in 1969.
He worked in the hospital in Sremska Kamenica and became head of the department of Orthopaedic Surgery and Traumatology. He has been head of several professional organisations and published several articles on orthopaedics in medical journals as well as books on orthopaedic and experimental surgery, and on the history of medicine.

Translator’s biography

Dr. Muriel Heppell is an Emeritus Reader in Medieval History of Orthodox Eastern Europe where she worked from 1968 to 1983. Before this she had worked as English Lector in the universities of Belgrade and Novi Sad. She has written a number of works on the medieval history of south-east Europe and translated those of Yugoslav writers including the epic novel, Vreme Srmti (A Time of Death) by Dobrica Cosić.

KRAJ VOJNE OBAVEZE? - By Natasha Kocsis

Povodom najnovijih izjava u vezi redefinisanja vojne obaveze državljana Republike Srbije, otvara se pitanje validnosti predloženog koncepta otkupa i funkcionalnosti ovog rešenja s obzirom da se konačna profesionalizacija Vojske Srbije (VS) predviđa za 2010. godinu.

Na skupu “Vidovdanski dani dijaspore”, održanom 29. juna 2007. godine u Beogradu, državni sekretar Ministarstva Odbrane Zoran Jeftić, izneo je ocene da se u inostranstvu nalazi oko 44.000 regruta Vojske Srbije, od kojih samo oko 15.000 ima odobren privremeni boravak u inostranstvu (Beta, 29/06/2007, “Uskoro otkup vojnog roka za dijasporu”). Ova cifra označava samo regrute za koje se zna da žive u inostranstvu dok se slobodnije procene kreću između 50.000 i 60.000 vojnih obveznika, registrovanih i neregistrovanih, koji nisu regulisali vojnu obavezu, a stalno žive u inostranstvu.

Od demokratskih promena u Srbiji 2000. godine, ovaj, verovatno najveći problem mladih iseljenika republike Srbije, nije dočekao nikakvo rešenje niti pravni akt koji bi omogućio reviziju teške situacije. U periodu 2001.-2005. godine veliki broj ovih ljudi je imao problema sa vojnim institucijama koje uglavnom nisu pokazivale razumevanje o nemogućnosti regulisanja vojne obaveze, što je rezultovalo u podizanju brojnih krivičnih prijava i nemalog broja hapšenja na graničnim prelazima...

Pročitajte kompletan tekst

Stavovi koji se iznose u gorenavedenom tekstu odražavaju
mišljenje autora i ne moraju se poklapati sa stavovima Srpskog Društva

DENACIONALIZACIJA  U  SRBIJI

Na dan 30. marta 2007 godine Ministarstvo finansija je objavilo nacrt Zakona o denacionalizaciji.  Ovaj nacrt je vrlo opširan i sadrži 86 članova. Ovde ću istaći samo najbitnije stvari koje mogu biti od koristi starim vlasnicima i naslednicima oduzete imovine.

Komunisti su oduzimali imovinu na osnovu 41 zakona. Osnovna podela je na oduzimanje putem nacionalizacije i putem konfiskacije. Za imovinu oduzetu nacionalizacijom  bila je predvidjena isplata naknade. Medjutim, propisi koji bi regulisali visinu i način isplate naknade nisu nikada doneti, tako da ni naknada nije nikada isplaćena.

Konfiskacija je bila sporedna kazna koja je trebalo da ide samo uz zatvorsku ili smrtnu kaznu obično izricanu protivnicima komunističkog režima. Za imovinu oduzetu konfiskacijom nije bila predvidjena nikakva naknada.

Nacrtom Zakona o denacionalizaciji predvidjeno je vraćanje kako nacionalizovane, tako i konfiskovane imovine. Nacionalizovana imovina se vraća na zahtev vlasnika ili naslednika. Medjutim, da bi konfiskovana imovina bila vraćena, potrebno je da se sprovede postupak rehabilitacije nepravedno osudjenog lica kome je izvršena konfiskacija.

Denacionalizacija se prvenstveno vrši u vidu vraćanja iste ili druge imovine. Ako vraćanje imovine nije moguće vrši se naklnada u novcu, odnosno u obveznicama. Novčana naknada se može isplatiti odjednom vlasnicima ili naslednicima oduzete imovine koji imaju više od 65 godine života. U ostalim slučajevima se izdaju državne obveznice sa rokom dospeća od dvadeset godina. Obveznice će biti nominovane u dinarima, ali sa deviznom klauzulom, tako da će pratiti vrednost evra u slučaju da dinar devalvira. Obveznice će se isplaćivati u ratama svakih pola godine sa godišnjom kamatom od 2%. U punoj nominalnoj vrednosti moći će da se koriste kao depozit za odobravanje kredita, za isplatu poreze i za kupovinu državnih akcija i drugih hartija od vrednosti.

Obeštećenje u novcu će biti ograničeno na jedan milion evra po bivšem vlasniku, odnosno po jednoj nepokretnosti. Dakle, ako ima više naslednika oni svi skupa mogu dobiti najviše 1 milion evra. Ukoliko ima više suvlasnika na jednoj nepokretnosti, ti suvlasnici mogu zajedno dobiti najviše jedan milion evra. Takodje će se naknada umanjivati i to za iznose od 50,000 do 150,000 evra za 20%, a za iznose preko 150,000 evra za 30%. Vrednost imovine će se procenjivati na osnovu procene poreske uprave za prethodnu godinu.

Denacionalizacija obuhvata gradjevinsko zemljište, poljoprivredno zemljište, šume i šumsko zemljište, stambene i poslovne zgrade, stanove i poslovne prostorije i druge nepokretnosti. Takodje se vraćaju i pokretne stvari upisane u javni registar, kao i pokretne stvari od kulturnog, istorijskog ili umetničkog značaja.

Prema nacrtu zakona postupak denacionalizacije vode komisije za denacionalizaciju koje se nalaze u Beogradu, Kragujevcu, Novom Sadu i Nišu. Žalba protiv odluke prvostepene komisije podnosi se Direkciji za restituciju u Beogradu.

Zahtev za denacionalizaciju podnosi se u roku od dvanaest meseci od dana stupanja zakona na snagu. Nadležni organ dužan je da donese rešenje o denacionalizaciji u roku od šest meseci od dana prijema urednog zahteva.

Interesantno je napomenuti da pravo na podnošenje zahteva imaju i ona lica koja iz opravdanih razloga nisu izvršila prijavu po Zakonu o prijavljivanju i evidentiranju oduzete imovine koji je donet 30. maja 2005 godine, a po kome je prijava mogla da se podnese najkasnije do 30. juna 2006. godine.

Teško je objasniti zašto Zakon o denacionalizaciji nije bio medju prvim zakonima koje je donela demokratska vlada posle 5. oktobra 2000 godine, a još teže objasniti zašto ovaj nacrt zakona još uvek nije pred srpskim parlamentom. Vlasnicima i naslednicima preostaje nada da neće proteći još sedam godine pre nego što zakon stupi na snagu.

U Beogradu, 3. septembra 2007. godine.

Djurdje Ninković
advokat

Web site: http://www.ninkovic.co.yu/

Stavovi koji se iznose u gorenavedenom tekstu odražavaju
mišljenje autora i ne moraju se poklapati sa stavovima Srpskog Društva

SKOLICIGRICA “POLETARAC”
Skoligrica ”Poletarac” zeli da deci kroz igru, muziku i kontakt  sa decom iz drugih porodica, priblizi srpski jezik i kulturu. Deca u grupi mogu da pronadju drugare koji govore isti jezik i da bez pritiska i napora nauce da svoj jezik koriste i izvan porodice. Takodje, deci nudimo okruzenje u kome mogu da razviju svoj identitet, sposobnost ucenja i savladavanja novih znanja i vestina. Istovremeno cemo se truditi i da ih navedemo da otkrivaju svoje individualne talente i sposobnosti.

PROGRAM RADA SKOLICE
Jednom nedeljno deca se sastaju radi kreativnog ucenja i stvaranja, igranja, pevanja, i slusanja prica. Radi se po grupama u kojima su deca razvrstana po uzrastu: za malisane od 3-5 godina, koji jos nedovoljno poznaju svoj jezik i za decu od 5-12 godina koja bolje ili potpuno vladaju jezikom ali zele da svoja znanja probude i usavrse. Centralno mesto u radu nase ”skoligrice” zauzimaju deca i njihove potrebe.

• Program vode kvalifikovani pedagozi, a roditelji, takodje, predstavljaju deo grupa i aktivno uticu na njihov rad
• Program rada je prilagodjen uzrastu dece
• Deca kroz igru uce srpski jezik i cirilicu, vezbaju pisanje, upoznaju se sa nasim pesmicama i igrama. Takodje uvezbavaju i koriscenje brojeva, susrecu se sa imenima boja, crtaju, rade sa makazicama i papirom i slicno. U grupama se uspostavljaju kontakti sa drugom decom, kroz zajednicko igranje.

Grupa nudi razlicite mogucnosti komunikacije na srpskom jeiku: razgovor sa uciteljicama i vaspitacicama u okviru odredjene teme, razgovor o procitanom stivu, ucenje pesmica i brojalica, igranje drustvenih igara i slicno, kao i razgovor sa drugom decom i njihovim roditeljima.
KILBURN skolica pocinje sa radom 22. septembra 2007. godine i imace 11 casova
FULHAM BROADWAY skolica pocinje sa radom 15. septembra. 2007. godine i imace 12 casova

Po detetu se placa £3 po casu
Za dva deteta £5 po casu
Za trece dete je besplatno

Za više informacija za školice u Fulham-u i Kilburn-u obratite se Mirjani Lazić na:
Tel: 07812 000 440  Email: melrosemild@hotmail.com

Vojne obaveze

Sajt http://www.dijaspora-vojna-obaveza.info/ pokrenut je početkom 2005-te, kao internet forum gde će se sakupljati informacije i iskustva o tretiranju vojnih obveznika koji stalno žive u dijaspori od vojnih i državnih institucija. Vremenom, oformljena je široka baza znanja, a grupa stalnih korisnika koja održava sajt je počela sa obraćanjem i lobiranjem državnih institucija i nevladinih organizacija u Srbiji. Članovi organizacije su dali desetine intervjua, objavljenih u dnevnoj štampi Srbije, i dve radio stanice.

Organizacija Dijaspora Vojna Obaveza je još od proleća 2005-te započela inicijativu i apelovala kod medija i državnih institucija da se donese amnestija za sve vojne obveznike koji su se krivično gonili zbog izbegavanja vojne obaveze. Aprila 2006-te, Zakon o Amnestiji je usvojen u skupštini Republike Srbije, anulirajući sve prekršaje i krivične prijave, podignute i donešene od februara 2001-ve.

Na forumu ovog sajta možete zatražiti savet za vašu situaciju, kao i obavestiti se o alternativnim metodama regulisanja vojne obaveze za dvojne državljane, koje su do pre dve godine bile potpuno nepoznate. Novi Zakon o vojsci koji će preformulisati pravni okvir vojnih obveznika u dijaspori treba da bude donesen do kraja godine, sa predlogom uvođenja mogućnosti otkupa vojnog roka. Organizacija D-V-O je protiv uvođenja otkupa vojnog roka za dijasporu, i smatra da bi najpravednije rešenje bilo nesmetano odlaganje vojnog roka dok god vojni obveznik može dokazati da legalno boravi u inostranstvu. Organizacija je uputila dopise Ministarstvu Dijaspore i Ministarstvu Odbrane, iznošeći svoje predloge izmene Zakona i obrazlažući ih.

Za više informacija o budućem zakonu ili bilo kakav savet o vojnoj obavezi, obratite se na forum sajta organizacije, ili konsultujte brojne članke i sekciju FAQ (Pitanja i odgovori).


Stavovi koji se iznose u gorenavedenom tekstu odražavaju mišljenje autora i ne moraju se poklapati sa stavovima Srpskog Društva